CHRISTENSLAVEN IN PAKISTAN

Zondagmiddag 4 februari aanstaande, vanaf 16.00 uur (zaal open vanaf 15.30), organiseert de Zendingscommissie van de VEG Maranathakerk – P.C. Hooftsingel 73, 3341 TC Hendrik- Ido-Ambacht een presentatie over ons werk in Pakistan. De mensonterende situatie waaronder christenslaven daar nog steeds moeten leven, zal centraal staan. Wij vragen speciaal uw aandacht voor de positie van de kinderen die in slavernij zijn geboren en van onderwijs en een ook maar enigszins normale toekomst zijn verstoken. De kinderen uit het onderstaande verhaal zijn er slechts vier van de honderden kinderen in onze projecten die uw hulp dringend nodig hebben.

Verbreek NU hun ketenen

Imran Masih, een christelijke inwoner van Bhogri, district Kasur, en zijn vrouw Rehana zijn gedwongen schuldarbeiders en werken al tientallen jaren in een baksteenoven, samen met hun kinderen. Net als velen anderen nam Imran’s vader Safdar Masih, die nu 60 is, jaren geleden een kleine lening die zijn generaties uiteindelijk in de val lokte van gedwongen arbeid.

Imran begon in de baksteenoven te werken, niet omdat hij dat wilde, maar omdat hij familieschulden had. Omdat de schuld moet worden afbetaald door het hele gezin van de arbeider, zelfs als ze overlijden. Op deze manier erfde Imran samen met zijn familie de schuld. Hij werkt bij Asif Bricks Company, gelegen op meer dan 20 km buiten de oostelijke stad Lahore van Pakistan. Imran en zijn vrouw Rehana hebben vier kinderen van respectievelijk 6, 5, 4 en 1,5 jaar oud. Ondanks de onveilige, ongezonde en gevaarlijke werkomstandigheden neemt Rehana haar kinderen, zelfs de jongste die nog borstvoeding krijgt, mee. Imran en zijn gezin, inclusief zijn vrouw en kinderen, moeten elke dag 1000 bakstenen produceren, waarvoor ze 1100 roepies (ongeveer $4) ontvangen. Het niet halen van het doel van 1000 bakstenen leidt tot aftrek van hun al verlaagde dagloon. Bovendien leiden ziekte, slechte weersomstandigheden, noodgevallen of ongevallen vaak tot minder geproduceerde bakstenen, ongeacht de betrokkenheid van het hele gezin, wat wordt beschouwd als wangedrag en tot aftrek leidt in het loon. Gezien de gegeven feiten en verder gedreven door armoede en noodzaak, rest Imran en zijn familie geen andere keuze dan leningen of een contant voorschot te nemen om ziekenhuiskosten te betalen of om te overleven tijdens hun dagen zonder werk. Vanwege de oneerlijke en vaak ongeschreven voorwaarden van het contract wordt het hele gezin van Imran gedwongen om voor de werkgever te werken om de eindjes aan elkaar te knopen, en zo blijft het geleende bedrag maar toenemen en worden zij en toekomstige generaties in de schulden gehouden. Hen wordt gezegd om in de baksteenoven te werken totdat ze het geleende bedrag kunnen terugbetalen. Tijdens zijn interview zei Imran: “Ik ben geboren in de baksteenoven en werk hier sindsdien; het werk stopt nooit, soms moeten we droog brood eten en soms gaan we met honger naar bed. Het lijkt erop dat de bakstenen hun rode kleur krijgen van ons bloed. Zowel mijn vrouw als ik werken in de baksteenoven, omdat we geen andere keuze hebben, omdat we onze kinderen niet willen zien verhongeren.” Imran en Rehana worden zelfs beroofd van basisvoorzieningen zoals onderwijs, gezondheidszorg, goed voedsel, enzovoort. Toch geloven ze dat God de kracht heeft om hen en hun volgende generatie uit deze ellende te halen, net zoals Hij de Israëlieten uit Egypte leidde. Ze klampen zich aan Hem vast, zelfs in deze kritieke tijd, en hopen op een betere toekomst voor hun kinderen.”

Wij willen Imram, Rehana en hun kinderen, en mogelijk ook nog anderen, zo spoedig mogelijk vrijkopen. Maak daarom ruimhartig over en klik op onderstaande banner. Kies voor de keuzeoptie ‘Algemene Middelen’ en vul bij voorkeur ‘Imran’ in. Wijn houden u per Email op de hoogte van het bevrijdingsproces.